Tag: direct gevaar

    Hulplijn bij psychische problemen: waar kun je terecht?

    hulplijn psychische problemen

    Hulplijn bij psychische problemen: waar kun je terecht?

    Psychische problemen kunnen veel invloed hebben op je dagelijks leven. Misschien voel je je somber, angstig of uitgeput, of weet je niet goed hoe je met bepaalde gedachten en gevoelens om moet gaan. Je hoeft daar niet alleen mee te blijven rondlopen. Er zijn verschillende hulplijnen en zorgverleners die kunnen luisteren en met je meedenken.

    Welke hulp passend is, hangt af van wat er speelt en hoe dringend de situatie is. Hieronder lees je waar je in Nederland terechtkunt.

    Bij direct gevaar: bel 112

    Is er direct gevaar voor jou of iemand anders? Bel dan 112 of ga naar de dichtstbijzijnde spoedeisende hulp. Dit geldt bijvoorbeeld wanneer iemand zichzelf of een ander onmiddellijk iets dreigt aan te doen.

    Maak je je zorgen om iemand, blijf dan bij die persoon als dat veilig kan en schakel hulp in. Je kunt ook de huisarts of huisartsenpost bellen voor advies over de volgende stap.

    Bij gedachten aan zelfdoding: 113 Zelfmoordpreventie

    Heb je gedachten aan zelfdoding, of maak je je zorgen om iemand die daaraan denkt? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Je kunt bellen via 113 of 0800-0113, of chatten via 113.nl. De hulp is er voor mensen die zelf met suïcidale gedachten worstelen én voor naasten.

    Bij acuut gevaar bel je altijd 112. Een gesprek met een hulplijn kan steun geven, maar vervangt geen spoedhulp als iemand direct gevaar loopt.

    Je huisarts is een goed eerste aanspreekpunt

    Voor psychische klachten die niet direct levensbedreigend zijn, kun je een afspraak maken met je huisarts. Vertel zo concreet mogelijk wat je merkt, hoe lang de klachten spelen en wat je moeilijk vindt in het dagelijks leven. Je huisarts kan met je bespreken welke ondersteuning passend is, bijvoorbeeld een gesprek met de praktijkondersteuner GGZ (POH-GGZ) of een verwijzing naar andere zorg.

    Zijn de klachten plotseling verergerd buiten openingstijden van de huisarts? Bel dan de huisartsenpost. Die kan beoordelen welke hulp nodig is.

    Andere hulplijnen en plekken om je verhaal te delen

    • De Luisterlijn: voor een anoniem gesprek wanneer je behoefte hebt aan een luisterend oor. Kijk op deluisterlijn.nl voor de actuele contactmogelijkheden.
    • MIND Hulplijn: voor informatie en een gesprek over psychische klachten en hulp zoeken. Bekijk de actuele mogelijkheden op mindhulplijn.nl.
    • Een vertrouwd persoon: een vriend, familielid, collega, mentor of begeleider kan helpen om de eerste stap te zetten. Je kunt vragen of diegene meegaat naar een afspraak of samen met je belt.

    Openingstijden en contactmogelijkheden kunnen veranderen. Controleer daarom de website van de hulplijn voordat je contact opneemt.

    Wat kun je zeggen als je hulp zoekt?

    Je hoeft je verhaal niet perfect te kunnen uitleggen. Begin bijvoorbeeld met: “Het gaat niet goed en ik weet niet goed wat ik nodig heb.” Je kunt ook opschrijven wat je voelt, wanneer het erger wordt en waar je je zorgen over maakt. Als praten lastig is, kun je iemand vragen om naast je te zitten of namens jou te helpen contact op te nemen.

    Hulp vragen is een belangrijke stap

    Psychische klachten zijn niet altijd van buitenaf zichtbaar, maar verdienen wel aandacht. Je hoeft niet te wachten tot het erger wordt voordat je steun zoekt. Een hulplijn kan ruimte bieden om je verhaal te delen; een huisarts of andere zorgverlener kan helpen om passende vervolgstappen te vinden.

    Deze informatie is bedoeld als algemene uitleg en vervangt geen persoonlijk medisch advies. Bij direct gevaar bel je 112.

     

    Hulplijn bij psychische problemen: 8 tips om hulp te zoeken

    1. Bel bij acute nood 112.
    2. Denk je aan zelfdoding? Bel 113 of 0800-0113.
    3. Chat via 113.nl als bellen lastig is.
    4. Je mag anoniem om hulp vragen.
    5. Vertel kort wat er speelt.
    6. Vraag iemand die je vertrouwt om mee te luisteren.
    7. Bel je huisarts voor passende hulp.
    8. Wacht niet tot klachten erger worden.

    Bel bij acute nood 112.

    Is er sprake van acute nood of direct gevaar voor jou of iemand anders? Bel dan meteen 112. De hulpdiensten kunnen snel inschatten wat er nodig is en direct hulp bieden. Wacht in zo’n situatie niet op een afspraak of terugbelverzoek van een hulplijn.

    Denk je aan zelfdoding? Bel 113 of 0800-0113.

    Denk je aan zelfdoding, of maak je je zorgen om iemand anders? Je hoeft hier niet alleen mee te blijven. Bel gratis 113 of 0800-0113 voor een gesprek met iemand die naar je luistert en met je meedenkt. Je kunt ook chatten via 113.nl. Is er direct gevaar? Bel dan 112.

    Chat via 113.nl als bellen lastig is.

    Vind je bellen lastig, maar wil je wel met iemand praten over gedachten aan zelfdoding? Via 113.nl kun je chatten met een hulpverlener. Je kunt in je eigen tempo vertellen wat er speelt en hoeft niet meteen alles uit te leggen. De chat is bedoeld voor mensen die zelf met deze gedachten worstelen én voor naasten die zich zorgen maken. Bij direct gevaar bel je 112.

    Je mag anoniem om hulp vragen.

    Je mag anoniem om hulp vragen. Bij veel hulplijnen hoef je niet meteen je naam of andere persoonlijke gegevens te delen. Zo kun je op je eigen tempo vertellen wat er speelt, vragen stellen of eerst gewoon luisteren naar de mogelijkheden. Dat kan de drempel verlagen als je het spannend vindt om hulp te zoeken. Check vooraf op de website van de hulplijn hoe privacy en anonimiteit geregeld zijn.

    Vertel kort wat er speelt.

    Vertel kort wat er speelt. Je hoeft je verhaal niet helemaal uit te leggen of precies de juiste woorden te vinden. Begin bijvoorbeeld met: “Het gaat niet goed en ik wil graag even praten.” Je kunt noemen wat je voelt, hoelang je hiermee zit en waar je je op dit moment het meeste zorgen over maakt. De medewerker kan vragen stellen om samen te ontdekken welke steun je nodig hebt.

    Vraag iemand die je vertrouwt om mee te luisteren.

    Vraag iemand die je vertrouwt om mee te luisteren wanneer je contact opneemt met een hulplijn. Een vriend, familielid of andere naaste kan je helpen je gedachten te ordenen, vragen te stellen en belangrijke informatie te onthouden. Je hoeft het gesprek niet alleen te voeren: soms geeft het al rust om iemand naast je te hebben.

    Bel je huisarts voor passende hulp.

    Bel je huisarts als je psychische klachten hebt en niet weet welke hulp passend is. Vertel wat je ervaart, hoelang je klachten al spelen en hoeveel invloed ze hebben op je dagelijks leven. De huisarts kan met je meedenken, samen met jou de mogelijkheden bespreken en je zo nodig doorverwijzen naar passende ondersteuning, zoals de praktijkondersteuner GGZ of een specialist.

    Wacht niet tot klachten erger worden.

    Wacht niet tot je klachten erger worden voordat je hulp zoekt. Hoe eerder je je zorgen deelt, hoe sneller je samen kunt kijken wat je nodig hebt. Je hoeft niet precies te weten wat er aan de hand is of met een oplossing te komen: een gesprek met je huisarts, een hulplijn of iemand die je vertrouwt kan al een eerste stap zijn.

    Borderline en agressie: boosheid begrijpen en ermee omgaan

    borderline en agressie

    Borderline en agressie: begrijpen wat er gebeurt

    Boosheid en agressie kunnen voorkomen bij mensen met een borderlinepersoonlijkheidsstoornis (BPS), maar ze horen niet bij iedereen met borderline. De diagnose betekent niet dat iemand agressief of gevaarlijk is. Net als bij andere emoties verschilt de manier waarop boosheid wordt ervaren en geuit per persoon.

    Het helpt om onderscheid te maken tussen boosheid en agressie. Boosheid is een gevoel; agressie is gedrag dat iemand anders, jezelf of spullen kan beschadigen of bedreigen. Je kunt intens boos zijn zonder agressief te handelen. En agressief gedrag is nooit onvermijdelijk of automatisch een gevolg van borderline.

    Waarom kan boosheid zo intens voelen?

    BPS kan samengaan met sterke en snel wisselende emoties. Een conflict, kritiek, onzekerheid of het gevoel afgewezen of niet begrepen te worden kan daardoor hard binnenkomen. De spanning kan snel oplopen, waardoor het moeilijker wordt om even stil te staan bij wat je voelt en wat je wilt doen.

    Boosheid kan zich naar buiten richten, bijvoorbeeld in schreeuwen, dreigen of impulsief handelen. Sommige mensen richten de spanning juist op zichzelf, bijvoorbeeld door zichzelf pijn te doen of zichzelf streng te veroordelen. Dat zijn verschillende reacties, maar beide kunnen wijzen op grote emotionele nood. Ze verdienen steun en aandacht, geen oordeel.

    Wat kan helpen op het moment zelf?

    Als je merkt dat de spanning stijgt, kan het helpen om eerst de situatie veiliger en rustiger te maken. Kies één of meer stappen die voor jou werken:

    • Herken vroege signalen. Let bijvoorbeeld op een snelle ademhaling, gespannen spieren, een verhoogde stem of gedachten als “ik kan dit niet meer aan”.
    • Neem een pauze. Zeg bijvoorbeeld: “Ik ben te boos om dit nu goed te bespreken. Ik neem even tijd en kom hier later op terug.” Spreek zo mogelijk af wanneer jullie het gesprek hervatten.
    • Vergroot de afstand. Ga naar een rustige plek en leg afstand tussen jezelf en mogelijke voorwerpen waarmee iemand gewond kan raken. Rijd niet weg als je te overstuur bent om veilig te rijden.
    • Breng je aandacht terug naar het hier en nu. Adem rustig uit, voel je voeten op de grond of benoem wat je ziet en hoort. Kies een techniek die je eerder hebt geoefend.
    • Stel belangrijke gesprekken uit. Probeer tijdens een piek van boosheid geen grote beslissingen te nemen of berichten te sturen waar je later spijt van kunt krijgen.

    Deze stappen zijn geen garantie dat een situatie meteen rustig wordt. Ze kunnen wel ruimte geven om een impuls niet direct om te zetten in gedrag.

    Een plan maken voor moeilijke momenten

    Bespreek met een behandelaar of vertrouwd persoon wat je kunt doen als de spanning oploopt. Een praktisch plan kan bevatten: je persoonlijke waarschuwingssignalen, manieren om te kalmeren, wie je kunt bellen en welke afspraken helpen om iedereen veilig te houden. Als er eerder sprake is geweest van dreiging of geweld, neem dan ook op hoe je afstand kunt creëren en wie kan helpen.

    Vaardigheden uit behandelingen zoals dialectische gedragstherapie (DGT) kunnen helpen bij het herkennen en reguleren van emoties en het omgaan met conflicten. Een huisarts, psycholoog of behandelaar kan met je bespreken welke ondersteuning passend is. Verandering kost tijd; terugval betekent niet dat leren en vooruitgang onmogelijk zijn.

    Als je na een uitbarsting wilt herstellen

    Wanneer de spanning is gezakt, kan het helpen om terug te kijken: wat gebeurde er vlak ervoor, wat voelde je en wat had je nodig? Als je iemand hebt gekwetst, neem dan verantwoordelijkheid voor je gedrag zonder jezelf als persoon af te schrijven. Een oprechte verontschuldiging en concrete afspraken voor een volgende keer kunnen helpen. De ander mag ondertussen grenzen stellen en tijd nodig hebben.

    Voor naasten

    Naasten kunnen steun bieden door rustig te blijven, duidelijk te zeggen welk gedrag niet acceptabel is en zo nodig afstand te nemen. Je hoeft dreiging, intimidatie of geweld niet te verdragen om iemand met borderline te steunen. Maak afspraken op een rustig moment en zoek zelf ook hulp als de situatie je belast. Bij direct gevaar staat veiligheid voorop.

    Wanneer is er direct hulp nodig?

    Als iemand op het punt staat zichzelf of een ander iets aan te doen, probeer dan niet alleen de situatie op te lossen. Zorg waar mogelijk voor afstand en veiligheid. Bel bij direct gevaar 112. Is er dringend hulp nodig maar geen directe noodsituatie, neem dan contact op met de huisarts of huisartsenpost; die kan zo nodig de crisisdienst inschakelen.

    Boosheid kan overweldigend zijn, maar bepaalt niet wie je bent en hoeft niet te bepalen wat je doet. Met inzicht, oefening en passende ondersteuning is het mogelijk om emoties beter te hanteren en veiliger met conflicten om te gaan.

    Deze informatie is bedoeld als algemene uitleg en vervangt geen persoonlijk advies van een zorgprofessional.

     

    9 Tips voor het Omgaan met Borderline en Agressie

    1. Borderline betekent niet automatisch dat iemand agressief is.
    2. Herken spanning en triggers zo vroeg mogelijk.
    3. Neem bij oplopende boosheid even afstand.
    4. Spreek rustig en gebruik korte, duidelijke zinnen.
    5. Benoem grenzen zonder te dreigen of te beschuldigen.
    6. Maak samen een plan voor moeilijke momenten.
    7. Vermijd discussies wanneer emoties hoog oplopen.
    8. Zoek professionele hulp bij terugkerende agressie.
    9. Bel 112 bij direct gevaar voor iemand.

    Borderline betekent niet automatisch dat iemand agressief is.

    Borderline betekent niet automatisch dat iemand agressief is. Mensen met een borderlinepersoonlijkheidsstoornis ervaren soms sterke emoties, maar iedereen gaat daar op een eigen manier mee om. Boosheid is bovendien een gevoel, geen agressief gedrag. Het is daarom belangrijk om iemand niet op basis van een diagnose te beoordelen, maar te kijken naar die persoon en diens gedrag.

    Herken spanning en triggers zo vroeg mogelijk.

    Probeer spanning en mogelijke triggers zo vroeg mogelijk te herkennen. Let op signalen zoals een snellere ademhaling, gespannen spieren, een verhoogde stem of het gevoel dat je je afgewezen of niet begrepen voelt. Door op te merken wat er gebeurt en welke situatie de spanning aanwakkert, kun je eerder een pauze nemen, afstand creëren of een kalmerende oefening gebruiken. Zo ontstaat er meer ruimte om bewust te reageren in plaats van impulsief te handelen.

    Neem bij oplopende boosheid even afstand.

    Merk je dat je boosheid oploopt, neem dan even afstand van de situatie. Vertel rustig dat je een pauze nodig hebt en spreek af wanneer je het gesprek weer oppakt. Gebruik die tijd om tot rust te komen, bijvoorbeeld door rustig uit te ademen of naar een veilige, stille plek te gaan. Zo voorkom je dat je in het heetst van de strijd iets doet of zegt waar je later spijt van krijgt.

    Spreek rustig en gebruik korte, duidelijke zinnen.

    Spreek rustig en gebruik korte, duidelijke zinnen. Een kalme toon en eenvoudige boodschap kunnen helpen om de spanning niet verder op te voeren, vooral wanneer iemand al overspoeld is door emoties. Vermijd verwijten, sarcasme en lange discussies; zeg bijvoorbeeld: “Ik zie dat je boos bent. Laten we even pauzeren.”

    Benoem grenzen zonder te dreigen of te beschuldigen.

    Benoem je grenzen rustig en duidelijk, zonder te dreigen of de ander te beschuldigen. Vertel wat bepaald gedrag met je doet en wat je nodig hebt, bijvoorbeeld: “Ik merk dat ik gespannen raak als we door elkaar praten. Ik wil graag verder praten zodra we allebei rustig zijn.” Zo houd je de aandacht bij jouw ervaring en maak je duidelijk welke stap je zelf neemt, zonder de situatie onnodig te laten escaleren.

    Maak samen een plan voor moeilijke momenten.

    Maak samen met je behandelaar of een vertrouwd persoon een plan voor momenten waarop de spanning oploopt. Noteer welke signalen aangeven dat boosheid sterker wordt, wat jou helpt om tot rust te komen en wie je kunt bellen voor steun. Spreek ook af hoe je tijdelijk afstand kunt nemen en hoe je de situatie veilig houdt voor jezelf en anderen. Door dit plan op een rustig moment te maken, is het makkelijker om erop terug te vallen wanneer emoties hoog zitten.

    Vermijd discussies wanneer emoties hoog oplopen.

    Vermijd discussies wanneer emoties hoog oplopen. Als je merkt dat de spanning stijgt, is het vaak moeilijker om goed te luisteren en rustig te reageren. Spreek af om even pauze te nemen en het gesprek later voort te zetten, zodra iedereen wat tot rust is gekomen. Zo voorkom je dat woorden of reacties de situatie verder laten escaleren.

    Zoek professionele hulp bij terugkerende agressie.

    Komt agressief gedrag vaker terug of lukt het niet om de spanning zelf op tijd te verminderen? Zoek dan professionele hulp. Bespreek je zorgen met je huisarts, psycholoog of behandelaar; samen kunnen jullie onderzoeken wat de boosheid uitlokt en welke vaardigheden of behandeling kunnen helpen. Hulp zoeken is geen teken van falen, maar een belangrijke stap naar meer grip en veiligheid voor jezelf en de mensen om je heen.

    Bel 112 bij direct gevaar voor iemand.

    Is er direct gevaar voor jou of iemand anders, bijvoorbeeld omdat iemand dreigt geweld te gebruiken of al gewond is geraakt? Bel dan meteen 112. Vertel de centralist rustig waar je bent en wat er aan de hand is, en volg de aanwijzingen op. Ga als dat veilig kan naar een plek met afstand van de dreiging. Je hoeft de situatie niet alleen op te lossen.

    Eerste hulp bij psychische problemen: hoe je iemand kunt steunen

    eerste hulp bij psychische problemen

    Eerste hulp bij psychische problemen

    Psychische problemen kunnen iedereen treffen. Soms merk je dat iemand zich terugtrekt, erg angstig of somber is, in de war raakt of het dagelijks leven niet meer aankan. Je hoeft geen hulpverlener te zijn om iets te betekenen. Aandachtig luisteren en samen passende hulp zoeken kan al een belangrijke eerste stap zijn.

    Eerste hulp bij psychische problemen vervangt geen professionele behandeling. Het gaat erom iemand op een respectvolle manier te steunen en, als dat nodig is, hulp in te schakelen.

    Wat kun je doen?

    1. Zoek rustig contact.

      Kies een moment waarop jullie even ongestoord kunnen praten. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Ik merk dat je het zwaar hebt. Wil je vertellen hoe het met je gaat?”

    2. Luister zonder oordeel.

      Geef de ander de ruimte om te vertellen en probeer niet meteen met oplossingen te komen. Erken wat iemand voelt, ook als je de situatie zelf anders ervaart. Zinnen als “Dat klinkt heel moeilijk” of “Dank je dat je dit met me deelt” kunnen steun bieden.

    3. Vraag wat de ander nodig heeft.

      Ga niet zomaar uit van wat zou helpen. Vraag bijvoorbeeld: “Wil je dat ik luister, met je meedenk of samen hulp zoek?” Kleine, concrete hulp kan prettig zijn, zoals meegaan naar de huisarts of helpen een afspraak te maken.

    4. Moedig professionele hulp aan.

      De huisarts is vaak een goed startpunt. Die kan meedenken en zo nodig doorverwijzen naar passende hulp. Buiten kantooruren kun je contact opnemen met de huisartsenpost. Bij een bestaande behandeling kan de persoon ook contact opnemen met de behandelaar of het afgesproken crisisteam.

    5. Blijf betrokken.

      Een kort berichtje of een nieuwe vraag later kan veel betekenen. Vraag hoe het gaat en bied, als je dat kunt, concrete steun aan. Zorg ook voor je eigen grenzen: je hoeft dit niet alleen op te lossen.

    Als je je zorgen maakt over zelfdoding

    Neem signalen serieus, zoals uitspraken over niet meer willen leven, hopeloosheid of afscheid nemen. Vraag er rustig en rechtstreeks naar: “Denk je eraan om jezelf iets aan te doen of een einde aan je leven te maken?” Zo’n vraag brengt iemand niet op ideeën; ze kan juist ruimte geven om eerlijk te vertellen wat er speelt.

    Als iemand aan zelfdoding denkt, luister dan zonder oordeel en help contact te leggen met professionele hulp. Spreek niet af om het geheim te houden als er gevaar dreigt. Bij direct gevaar of een levensbedreigende situatie bel je 112. In Nederland kun je ook dag en nacht contact opnemen met 113 Zelfmoordpreventie via 113 of 0800-0113, of chatten via 113.nl. Je kunt ook zelf bellen voor advies als je je zorgen maakt om iemand anders.

    Bij acute verwardheid of direct gevaar

    Is iemand niet veilig, dreigt er direct gevaar of is er sprake van een medische noodsituatie? Bel 112. Blijf alleen bij de persoon als dat veilig is. Probeer rustig te praten, houd voldoende afstand en vermijd discussies of onverwachte aanrakingen. Volg de aanwijzingen van de hulpdiensten.

    Wat kun je beter vermijden?

    • De gevoelens of zorgen bagatelliseren, bijvoorbeeld met “Iedereen heeft het weleens moeilijk”.
    • Oordelen, verwijten maken of iemand onder druk zetten om meteen alles te vertellen.
    • Ongevraagd diagnoses stellen of beloven dat je het probleem kunt oplossen.
    • Alle verantwoordelijkheid op je nemen. Schakel anderen of professionele hulp in wanneer dat nodig is.

    Vergeet jezelf niet

    Iemand steunen kan emotioneel zwaar zijn. Praat zelf met iemand die je vertrouwt en bespreek je zorgen met de huisarts of een hulpverlener. Je kunt steun bieden zonder in je eentje verantwoordelijk te zijn voor iemands herstel.

    Onthoud: je hoeft niet de perfecte woorden te vinden. Oprechte aandacht, een open vraag en samen de eerste stap naar hulp zetten kunnen een groot verschil maken.

     

    9 Tips voor Eerste Hulp bij Psychische Problemen

    1. Luister rustig en zonder oordeel.
    2. Neem gevoelens serieus; bagatelliseer ze niet.
    3. Vraag wat de persoon nu nodig heeft.
    4. Stel bij zorgen rechtstreeks de vraag of iemand aan zelfdoding denkt.
    5. Blijf kalm en bied aan samen hulp te zoeken.
    6. Moedig contact aan met de huisarts of een andere professional.
    7. Blijf in contact en spreek af wanneer je weer checkt.
    8. Deel zorgen niet zomaar; schakel hulp in bij direct gevaar.
    9. Bel bij acuut gevaar 112 en laat de persoon niet alleen.

    Luister rustig en zonder oordeel.

    Luister rustig en zonder oordeel. Geef de ander de tijd om te vertellen wat er speelt, zonder meteen advies te geven of het probleem kleiner te maken. Laat merken dat je aandacht hebt, bijvoorbeeld door samen te vatten wat je hebt gehoord of te zeggen: “Dat klinkt zwaar.” Je hoeft niet direct een oplossing te hebben; oprechte aandacht kan iemand helpen zich gehoord en minder alleen te voelen.

    Neem gevoelens serieus; bagatelliseer ze niet.

    Neem de gevoelens van de ander serieus, ook als je de situatie zelf anders ervaart. Zeg liever niet: “Het valt wel mee” of “Iedereen heeft weleens een slechte dag.” Zulke opmerkingen kunnen iemand het gevoel geven niet begrepen te worden. Luister aandachtig en erken wat de ander voelt, bijvoorbeeld met: “Dat klinkt zwaar” of “Fijn dat je dit met me deelt.” Je hoeft niet meteen een oplossing te hebben; oprechte aandacht kan al steun geven.

    Vraag wat de persoon nu nodig heeft.

    Vraag rustig wat de persoon op dit moment nodig heeft. Misschien wil diegene vooral dat je luistert, samen naar een oplossing zoekt of hulp inschakelt. Ga niet meteen invullen wat het beste is: vraag bijvoorbeeld: “Wil je vertellen wat er speelt, of zal ik met je meedenken?” Door de ander zelf te laten aangeven wat helpt, toon je respect en voorkom je dat je onbedoeld druk uitoefent.

    Stel bij zorgen rechtstreeks de vraag of iemand aan zelfdoding denkt.

    Maak je je zorgen om iemand, vraag dan rustig en rechtstreeks of diegene aan zelfdoding denkt. Bijvoorbeeld: “Denk je er weleens aan om jezelf iets aan te doen of niet meer te willen leven?” Zo’n vraag brengt iemand niet op ideeën; ze laat juist merken dat je de zorgen serieus neemt en erover durft te praten. Luister zonder oordeel en help, als dat nodig is, om professionele hulp in te schakelen.

    Blijf kalm en bied aan samen hulp te zoeken.

    Blijf kalm en geef de ander de ruimte om te vertellen wat er aan de hand is. Je hoeft niet meteen een oplossing te hebben: rustig luisteren en laten merken dat je er bent, kan al steun geven. Bied vervolgens aan om samen hulp te zoeken, bijvoorbeeld door de huisarts te bellen of mee te gaan naar een afspraak. Zo hoeft de ander die eerste stap niet alleen te zetten.

    Moedig contact aan met de huisarts of een andere professional.

    Moedig de persoon aan om contact op te nemen met de huisarts of een andere passende professional. De huisarts is vaak een laagdrempelige eerste stap en kan samen bekijken welke hulp nodig is of doorverwijzen. Bied aan om mee te denken, samen te bellen of mee te gaan naar de afspraak. Laat de keuze waar mogelijk bij de persoon zelf en geef ruimte om het op eigen tempo te doen. Als er direct gevaar is, wacht dan niet op een gewone afspraak maar schakel meteen hulp in via 112.

    Blijf in contact en spreek af wanneer je weer checkt.

    Blijf in contact, ook als je niet meteen een oplossing hebt. Laat weten dat je aan de ander denkt en spreek concreet af wanneer je weer contact opneemt, bijvoorbeeld morgen even bellen of later deze week een bericht sturen. Zo weet diegene dat je betrokken blijft en hoeft diegene niet zelf te bedenken wanneer het gepast is om opnieuw contact te zoeken. Kom je afspraak na, en wees duidelijk over wat je wel en niet kunt bieden.

    Deel zorgen niet zomaar; schakel hulp in bij direct gevaar.

    Deel zorgen over iemands psychische gezondheid niet zomaar met anderen: respecteer de privacy en bespreek persoonlijke informatie alleen met toestemming. Is er direct gevaar, bijvoorbeeld omdat iemand zichzelf of een ander iets dreigt aan te doen, wacht dan niet af. Schakel direct professionele hulp in; bel bij een acute noodsituatie 112. Veiligheid gaat dan vóór geheimhouding.

    Bel bij acuut gevaar 112 en laat de persoon niet alleen.

    Is er sprake van acuut gevaar, bijvoorbeeld omdat iemand zichzelf of een ander iets dreigt aan te doen, bel dan direct 112. Blijf bij de persoon en laat diegene niet alleen, zolang dat veilig is voor jou en voor anderen. Probeer rustig te blijven, praat op een kalme manier en volg de aanwijzingen van de hulpdiensten.